۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶- پژوهشگران در مطالعه‌ ای جدید نشان داده ‌اند که افزایش نوسان HbA1c با خطر بالاتر بروز رویدادهای قلبی–عروقی نامطلوب در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ مرتبط است. شاخص‌ هایی مانند ضریب تغییرات (CV)، انحراف معیار (SD) و شاخص گلیکاسیون هموگلوبین (HGI) از پیش ‌بینی ‌کننده‌ های مهم خطر بیماری قلبی–عروقی در آینده هستند. با این حال،HVS یا امتیاز نوسانHbA1c  در این مطالعه پیش ‌بینی ‌کنندهٔ معناداری نبود.

نوسان هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) شاخصی کلیدی برای ارزیابی پایداری کنترل قند خون درازمدت در بیماران دیابتی است. هدف این مطالعه روشن کردن ارتباط میان نوسانHbA1c  و خطر بروز بیماری قلبی–عروقی (CVD) و مرگ‌ومیر در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ از طریق یک مرور نظام‌ مند بود تا شواهدی برای پیشگیری زودهنگام از رویدادهای قلبی–عروقی نامطلوب فراهم کند.

پژوهشگران پایگاه‌ های PubMed، Web of Science،Cochrane Library  و Embase را از ابتدای ایجاد هر پایگاه تا ۵ اوت ۲۰۲۵ جستجو کردند تا مطالعات مرتبط با ارتباط نوسان HbA1c و پیامدهای قلبی–عروقی در بیماران دیابت نوع ۲ را بیابند. پیامدهای قلبی–عروقی شامل بروز CVD و مرگ‌ومیر ناشی از آن بود. دو پژوهشگر به‌ طور مستقل غربالگری مطالعات، استخراج داده‌ ها و ارزیابی خطر سوگیری را انجام دادند. متاآنالیز با استفاده از نرم‌ افزار Review Manager 5.3 و با شاخص ‌های HR یا OR انجام شد.

نتایج:

در مجموع ۳۱ مطالعهٔ کوهورت با ۵۴۵۹۵۶ شرکت ‌کننده از ۱۳کشور وارد تحلیل شدند. نتایج متاآنالیز نشان داد ضریب تغییرات (CV) بالاتر HbA1c به‌ طور معناداری با افزایش خطر رویدادهای قلبی–عروقی مرتبط است(HR =1.32، فاصلهٔ اطمینان 95%: 1.18–1.49، P < 0.00001؛OR =1.39، فاصلهٔ اطمینان 95%: 1.22–1.57، P < 0.00001) و همچنین خطر مرگ‌ومیر را افزایش می ‌دهد(HR = 1.35، فاصلهٔ اطمینان 95%: 1.16–1.57، P < 0.00001).

 انحراف معیار (SD) HbA1c نیز با افزایش خطر رویدادهای قلبی–عروقی مرتبط بود(HR =1.27، فاصلهٔ اطمینان 95%: 1.17–1.38، P < 0.00001؛  OR =1.30، فاصلهٔ اطمینان 95%: 1.07–1.57، P = 0.008) و خطر مرگ‌ومیر را نیز افزایش داد(HR =1.27، فاصلهٔ اطمینان 95%: 1.17–1.37، P < 0.00001).

 شاخص گلیکاسیون هموگلوبین (HGI) در تحلیل HR با خطر رویدادهای قلبی–عروقی ارتباط معنادار داشت(HR =1.36، فاصلهٔ اطمینان 95%: 1.14–1.62، P = 0.0006)، اما در تحلیل OR معنادار نبود(OR =1.47، فاصلهٔ اطمینان 95%: 0.98–2.20، P = 0.06).

 در مقابل، HVS یا امتیاز نوسان HbA1c نه با خطر رویدادهای قلبی–عروقی  (HR =1.31، فاصلهٔ اطمینان 95%: 0.97–1.78، P = 0.08) و نه با خطر مرگ‌ومیر(HR =1.00، فاصلهٔ اطمینان 95%: 0.76–1.31، P = 1.00) ارتباط معناداری نشان نداد.

جمع ‌بندی:

 نوسان HbA1c با افزایش خطر رویدادهای قلبی–عروقی نامطلوب در بیماران دیابت نوع ۲ مرتبط است. در میان شاخص ‌های نوسان HbA1c، ضریب تغییرات (CV)، انحراف معیار(SD)  و شاخص گلیکاسیون هموگلوبین(HGI)  می ‌توانند پیش ‌بینی  ‌کننده‌های معنادار بروز و مرگ‌ومیر ناشی از بیماری قلبی–عروقی باشند. با این حال، امتیاز نوسان هموگلوبینA1c  یا HVS در این مطالعه ارزش پیش ‌بینی ‌کنندگی قابل ‌توجهی نداشت.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/hba1c-variability-predicts-cardiovascular-risk-in-t2dm-reveals-research-164331